पोस्ट नं 9 बुध्द आणि त्यांचा धम्म प्रथम खंडःभाग पहिला महामायेचा मृत्यू

1) पाचव्या दिवशी नामकरणविधी करण्यात आला , मुलाचे नाव  "सिध्दार्थ "  असे ठेवण्यात आले .त्याचे गौञनाम गौतम होते म्हणून त्याला सिध्दार्थ गौतम या नावाने लोक संबोधु लागले.

2) मुलाच्या जन्माचा आंनदोत्सव व नामकरणविधी चालु असतानाच महामाया एकाएकी आजारी पडली आणि तिचे दुखणे बळाऊ लागले.

3) आपला अंतकाळ जवळ आला आहे असे ओळखुन तिने राजा शुध्दोदनाला व प्रजापतीला आपल्या रुग्णशय्येजवळ बोलविले आणि म्हटले माझ्या मुलाबद्दल असितमुनीने जे भविष्य वर्तविले आहे ते खरे होईल याचा मला विश्वास वाटत आहे . मला दुःख एवढेच वाटते की ते खरे ठरलेले पाहण्यासाठी मी जिवंत राहणार नाही.

4) माझं बाळ आता लवकरच मातृहीन होईल परंतु माझ्या मागे माझ्या मुलाचे काळजीपुर्वक लालनपालन होईल किंवा नाही व त्याच्या भवितव्याला अनुलक्षुन त्याची योग्यप्रकारे जोपासना केली जाईल किंवा नाही याबद्दल मला मुळीच चिंता वाटत नाही.

5) प्रजापती,  माझे बाळ मी तुझ्या स्वाधीन करते आहे . त्याच्या आईपेक्षाही तु त्याचा चांगला सांभाळ करशील याबद्दल मला मुळीच शंका वाटत नाही.

6) आता कष्टी होऊ नका मला इहलोक सोडण्याची आज्ञा द्या , देवाचं बोलवणं आलं आहे त्याचे दुत मला घेऊन जाण्यासाठी थांबले आहेत . असे म्हणून महामायेने प्राण सोडला. शुध्दोदन व प्रजापती या दोघांनाही दुःखावेग अनावर झाला व त्यांनी रडुन आक्रोश केला.

7) सिध्दार्थाच्या मातेचा देहवसान झाले तेव्हा तो अवघा सात दिवसांचा होता.

8) सिध्दार्थाचा नन्द नावाचा एक धाकटा भाऊ होता . शुध्दोदनाचा महाप्रजापतीपासुन झालेला तो पुञ होता.

9) सिध्दार्थाला याशिवाय अनेक चुलत भाऊ होते. महानाम व अनुरुध्द हे त्यांचा चुलता शुक्लोदन याचे पुञ  आनंद हा त्यांचा चुलता अमितादन याचा पुञ व देवदत्त हा त्याची मावशी अमिता हिचा पूञ होता , महानाम हा सिध्दार्थापेक्षा वयाने वडील होता . वा आनंद हा लहान होता.

10) त्यांच्या सोबतीत सिध्दार्थ लहानसा मोठा झाला

क्रमशः पुढील भागात वाचा

बालपण आणि शिक्षण

बुध्द आणि त्यांचा धम्म